Μετάβαση στο περιεχόμενο
ANTONIS
KANARIS
Ελληνικό εξώφυλλο του 11,8 Έτη Φωτός από την Κανονικότητα, Τόμος I — Η άλλη Γη
Τόμος I — Η άλλη Γη

Αντώνης Κανάρης

11,8 ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Τόμος I — Η άλλη Γη

Πόσο μακριά πρέπει να ταξιδέψεις για να νιώσεις ότι ανήκεις;

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ9,99 €Στο Payhip · με ΦΠΑ · χωρίς έξοδα αποστολής

EPUBPAPERBACK

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΡΧΙΖΕΙ

Δες το βίντεο

ΕΛΛΗΝΙΚΑ
11,8 ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΑντώνης Κανάρης

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Πόσο μακριά πρέπει να ταξιδέψεις για να νιώσεις ότι ανήκεις;

Από παιδί, ο Conny κοιτάζει τα άστρα και ονειρεύεται μια θέση ανάμεσά τους. Στη Γη, οι άγραφοι κανόνες των ανθρώπων τον δυσκολεύουν περισσότερο από τους νόμους του σύμπαντος. Ο αυτισμός είναι μέρος του τρόπου με τον οποίο βιώνει τον κόσμο. Οι απορρίψεις, όμως, δεν αρκούν για να τον κάνουν να εγκαταλείψει το όνειρο του.

Μια συγκινητική ιστορία επιστημονικής φαντασίας που προσκαλεί τον αναγνώστη να γνωρίσει την εμπειρία του αυτισμού μέσα από τη ζωή του πρωταγωνιστή. Μια συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη αγωνία και μυστήριο, που θα κρατήσει το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων, θα δημιουργήσει πολλά ερωτήματα και θα προσφέρει μια οπτική που ίσως, τελικά, δεν χρειάζονται 11.8 έτη φωτός για να την καταλάβουμε.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

Γνώρισε τον Conny πριν ξεκινήσει το ταξίδι.

Διάβασε ένα δωρεάν απόσπασμα από τον Πρόλογο, πριν επιλέξεις την έκδοσή σου.

Άνοιξε το δείγμα — Πρόλογος: Η υπόσχεση

ΠΡΟΛΟΓΟΣ — Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Ο Constantine, ή χαϊδευτικά Conny, όπως τον φώναζε η μητέρα του, ήταν εννέα χρονών όταν άρχισε να υποψιάζεται ότι ίσως το πρόβλημα δεν ήταν ακριβώς ο ίδιος.

Δεν μπορούσε βέβαια να το διατυπώσει έτσι. Στα εννιά σου δεν κάθεσαι να αναλύσεις τις κοινωνικές συμβάσεις, τις ανθρώπινες συμπεριφορές και τις αντιφάσεις τους. Απλώς κοιτάζεις τους άλλους και αναρωτιέσαι γιατί στο καλό κάνουν τα πράγματα τόσο περίπλοκα.

Ειδικά όταν πρόκειται για κάτι τόσο απλό όσο ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου.

Ο Conny βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού. Αυτό δεν ήταν κάτι που είχε ανακαλύψει ξαφνικά ούτε μια λέξη που άκουγε για πρώτη φορά. Ήταν μέρος της ζωής του από τότε που μπορούσε να θυμηθεί τον εαυτό του. Εκείνο που δυσκολευόταν να καταλάβει ήταν γιατί ο τρόπος που σκεφτόταν έμοιαζε να δημιουργεί τόσο συχνά προβλήματα στους άλλους.

Στο σπίτι του, πάντως, υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε αναλάβει να του εξηγεί αυτά τα παράξενα μυστήρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Και το πιο αστείο ήταν ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν δύο χρόνια μικρότερός του.

Την έλεγαν Εβίτα.

Η Εβίτα ήταν επτά χρονών, νευροτυπική, πανέξυπνη και τόσο δυναμική, ώστε πολλές φορές οι γονείς τους αναρωτιούνταν ποιο από τα δύο παιδιά ήταν τελικά το μεγαλύτερο.

Σύμφωνα με τα πιστοποιητικά γέννησης, ο Conny είχε προβάδισμα δύο ετών.

Σύμφωνα με την Εβίτα, αυτό ήταν μια ασήμαντη γραφειοκρατική λεπτομέρεια.

Από την ηλικία των τριών ετών είχε αρχίσει, εντελώς αυθόρμητα, να αναλαμβάνει τον ρόλο της μεγάλης αδερφής. Κανείς δεν της το είχε ζητήσει. Δεν υπήρχε κάποια οικογενειακή απόφαση ούτε κάποια αποστολή που της είχαν αναθέσει οι γονείς της.

Απλώς η Εβίτα είχε αποφασίσει ότι ο μεγάλος της αδερφός χρειαζόταν έναν άνθρωπο που να του εξηγεί ορισμένα πράγματα.

Και εκείνη ήταν προφανώς η καταλληλότερη.

Στην αρχή όλα ξεκίνησαν μέσα από το παιχνίδι.

Όταν η Εβίτα ήταν τριών και ο Conny πέντε, εκείνος προτιμούσε συχνά να ταξινομεί τα αυτοκινητάκια του ανά χρώμα και μέγεθος. Η Εβίτα, αντίθετα, ήθελε να δημιουργεί ιστορίες.

— Αυτό είναι το ασθενοφόρο, ανακοίνωνε, κρατώντας ένα κόκκινο αυτοκινητάκι.

— Δεν είναι ασθενοφόρο. Είναι αγωνιστικό.

— Σήμερα είναι ασθενοφόρο.

— Μα δεν έχει σειρήνα.

— Θα κάνω εγώ τη σειρήνα!

Και πριν προλάβει να διαφωνήσει, η Εβίτα άρχιζε να τρέχει γύρω από το τραπέζι φωνάζοντας «ιου ιου ιου!».

Ο Conny την παρακολουθούσε απορημένος.

— Δεν γίνεται να αλλάζει ένα αυτοκίνητο κατηγορία επειδή το αποφάσισες.

Η Εβίτα σταματούσε, τον κοιτούσε και απαντούσε με απόλυτη φυσικότητα:

— Γίνεται όταν παίζουμε!

Αυτή ήταν ίσως η πρώτη σημαντική διαφωνία τους.

Για τον Conny, ένα αντικείμενο είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ιδιότητες. Για την Εβίτα, μπορούσε να γίνει οτιδήποτε επέτρεπε η φαντασία τους.

Στην αρχή εκείνος δυσκολευόταν να την ακολουθήσει. Σιγά σιγά όμως ανακάλυψε ότι υπήρχε ένας τρόπος να συμμετέχει χωρίς να εγκαταλείπει εντελώς τη λογική του.

— Εντάξει, αλλά πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε ότι προσποιούμαστε.

Η Εβίτα χαμογελούσε θριαμβευτικά.

— Σύμφωνοι!

Και κάπως έτσι, χωρίς να το γνωρίζει, ένα τρίχρονο κορίτσι είχε αρχίσει να διδάσκει στον πεντάχρονο αδερφό του τη διαφορά ανάμεσα στην κυριολεξία και στο συμβολικό παιχνίδι.

Τα επόμενα χρόνια, η Εβίτα έγινε η πιο απρόβλεπτη και ταυτόχρονα η πιο σταθερή παρουσία στην καθημερινότητά του.

Του εξηγούσε πότε ένα παιδί αστειευόταν, πότε κάποιος ντρεπόταν να ζητήσει να παίξει μαζί τους και γιατί μερικές φορές οι άνθρωποι έλεγαν κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά εννοούσαν.

— Conny, όταν η Μαρία λέει ότι δεν θέλει να παίξει αλλά κάθεται δίπλα μας και μας κοιτάζει, μπορεί να περιμένει να την ξαναρωτήσουμε.

— Μα είπε ότι δεν θέλει.

— Το ξέρω.

— Τότε γιατί να τη ρωτήσουμε ξανά;

Η Εβίτα αναστέναζε με την υπομονή ενός ανθρώπου που είχε αναλάβει μια εξαιρετικά απαιτητική αποστολή.

— Γιατί μπορεί να ντρέπεται!

— Τότε θα μπορούσε να πει ότι ντρέπεται.

— Ναι, Conny. Θα μπορούσε. Αλλά δεν το λένε όλοι!

Εκείνος το σκεφτόταν.

— Αυτό είναι πολύ αναποτελεσματικό.

— Μπορεί. Αλλά έτσι κάνουν μερικοί άνθρωποι.

Ο Conny δεν συμφωνούσε απαραίτητα. Τουλάχιστον όμως αποκτούσε άλλη μία πληροφορία για τον τρόπο που λειτουργούσε ο κόσμος γύρω του.

Η Εβίτα δεν προσπαθούσε να αλλάξει τον αδερφό της. Του μάθαινε να αναγνωρίζει κοινωνικά σήματα που για εκείνη έμοιαζαν αυτονόητα, ενώ εκείνος της έδειχνε έναν κόσμο γεμάτο λεπτομέρειες που οι περισσότεροι προσπερνούσαν.

Της μάθαινε γιατί η Σελήνη άλλαζε φάσεις, πώς λειτουργούσε η βαρύτητα και γιατί οι πλανήτες δεν μπορούσαν να σταματήσουν ξαφνικά να περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο.

Η Εβίτα τον άκουγε με ενδιαφέρον.

Μέχρι να αποφασίσει ότι είχε έρθει η ώρα για κάτι διαφορετικό.

— Ωραία, Conny. Τώρα θα παίξουμε σχολείο.

— Μα μόλις γυρίσαμε από το σχολείο.

— Το ξέρω!

— Τότε γιατί να ξαναπάμε;

— Γιατί τώρα θα είμαι εγώ η δασκάλα!

Και πριν προλάβει να διατυπώσει την επόμενη αντίρρησή του, η Εβίτα είχε ήδη μοιράσει ρόλους, είχε οργανώσει τις καρέκλες και είχε ξεκινήσει το μάθημα.

Οι γονείς τους συχνά παρακολουθούσαν αυτές τις σκηνές από την πόρτα, προσπαθώντας να μη γελάσουν.

Η Εβίτα δεν ήταν ένα παιδί που είχαν προγραμματίσει να αποκτήσουν.

Η εγκυμοσύνη είχε έρθει απρόσμενα, σε μια περίοδο που οι γονείς της προσπαθούσαν ακόμη να κατανοήσουν τις ανάγκες του πρωτότοκου γιου τους και να οργανώσουν την καθημερινότητα της οικογένειας.

Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί πόσο σημαντική θα γινόταν η παρουσία της.

Ήταν σαν το ίδιο το σύμπαν, που ο Conny τόσο αγαπούσε να παρατηρεί, να είχε αποφασίσει να παρέμβει διακριτικά στη ζωή τους.

Όχι στέλνοντας κάποια απάντηση από τα άστρα.

Αλλά ένα μικρό κορίτσι με αστείρευτη ενέργεια, πείσμα και μια καρδιά που χωρούσε ολόκληρη την οικογένεια.

Ένα κομμάτι παζλ που κανείς δεν γνώριζε ότι έλειπε, μέχρι τη στιγμή που μπήκε στη θέση του.

Όχι επειδή ο Conny ήταν μισός άνθρωπος και χρειαζόταν κάποιον να τον συμπληρώσει.

Αλλά επειδή μερικές φορές δύο διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να δημιουργήσουν μαζί κάτι που κανένας τους δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει με τον ίδιο τρόπο μόνος του.

Και το πιο παράξενο ήταν ότι η Εβίτα δεν θεωρούσε ποτέ τον αδερφό της προβληματικό.

Για εκείνη ήταν απλώς ο Conny.

Ο μεγάλος της αδερφός που ήξερε σχεδόν τα πάντα για τα άστρα, αλλά μερικές φορές χρειαζόταν βοήθεια για να καταλάβει γιατί κάποιος έλεγε «δεν πειράζει» ενώ στην πραγματικότητα είχε θυμώσει.

Κι εκείνη ήταν πάντα πρόθυμη να του το εξηγήσει.

Ακόμη κι αν χρειαζόταν να το κάνει τρεις φορές.

Τέλος δείγματος. Η ιστορία συνεχίζεται στο βιβλίο.

Διάλεξε την έκδοσή σου

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ

Μια ιστορία. Ένας άλλος τρόπος να βλέπεις.

Ο Conny γνωρίζει τον κόσμο με τον δικό του τρόπο. Η επικοινωνία, οι άγραφοι κοινωνικοί κανόνες και η ανάγκη να βρει τη θέση του βρίσκονται στον πυρήνα αυτής της ιστορίας. Το ταξίδι του συνδέει την επιστημονική φαντασία με τον αυτισμό και την ανθρώπινη ανάγκη για κατανόηση. Για αναγνώστες που αναζητούν μια περιπέτεια με αυτιστικό πρωταγωνιστή, αλλά και για όσους θέλουν να δουν την επικοινωνία και το αίσθημα του ανήκειν από μια διαφορετική οπτική.

ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΟΥ

Η ιστορία, όπως θέλεις να τη διαβάσεις.

STANDARD COLOR · LULU

Έντυπο βιβλίο

29,99 €

Τιμή καταλόγου πριν από τους ισχύοντες φόρους και τα μεταφορικά.

Η ελληνική έκδοση με έγχρωμη εκτύπωση Standard Color. Το Lulu υπολογίζει το τελικό ποσό και τα έξοδα αποστολής για τη διεύθυνσή σου πριν ολοκληρώσεις την παραγγελία.

Δες το έντυπο στο Lulu

Η αγορά και η πληρωμή ολοκληρώνονται με ασφάλεια στο κατάστημα που επιλέγεις. Για το έντυπο βιβλίο, έλεγξε το τελικό ποσό μαζί με φόρους και αποστολή πριν πληρώσεις.

ANTONIS KANARIS

Η επίσημη ιστοσελίδα του Αντώνη Κανάρη.

11,8 ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Ακολούθησε το ταξίδι

© Antonis Kanaris